close
دانلود فیلم
طرحی نو برای انباشتن کربن دی اکسيد در زير دريا

شیمی پیام نور
  انباشتن کربن دی اکسيد در زير دريا براساس اين طرح دی اکسيد کربن را می توان زير بستر اقيانوس ها ذخيره کرد .دانشمندان آمريکايی می گويند می توان دی اکسيد کربن را برای جلوگيری از گرمتر شدن زمين زير بستر درياها ذخيره کرد. براساس اين پيشنهاد گاز دی اکسيد کربن چندين کيلومتر…

طرحی نو برای انباشتن کربن دی اکسيد در زير دريا

یکشنبه 28 خرداد 1391

 

براساس اين طرح دی اکسيد کربن را می توان زير بستر اقيانوس ها ذخيره کرد .دانشمندان آمريکايی می گويند می توان دی اکسيد کربن را برای جلوگيری از گرمتر شدن زمين زير بستر درياها ذخيره کرد.

براساس اين پيشنهاد گاز دی اکسيد کربن چندين کيلومتر زيرزمين پمپ و سپس زير بستر درياها تزريق می شود.

تيم مشترک محققان دانشگاه هاروارد، موسسه فنی ماساچوست (ام آی تی) و دانشگاه کلمبيا در نشريه اقدامات آکادمی ملی علوم آمريکا گزارش داد که در زير درياها فضای کافی برای ذخيره کردن ميزان نامحدودی دی اکسيد کربن متصاعد شده در جو وجود دارد.

طرح های قبلی برای انباشتن CO2 زير درياها به علت نگرانی نسبت به نشت احتمالی و ايمنی اين شيوه مورد انتقاد قرار گرفته بود.

اما حاميان طرح تازه می گويند اين طرح چنين خطراتی در بر ندارد و می توان آن را با فناوری های موجود اجرا کرد.

پيشنهادهای قبلی برای مقابله با افزايش تصاعد دی اکسيد کربن از طريق جمع آوری آن از اتمسفر و ذخيره آن زير زمين شامل:

۱-ذخيره کردن دی اکسيد کربن در ميادين نفت و گاز، يا معادن زغال سنگ.

۲-تزريق دی اکسيد کربن در اعماق اقيانوس ها.

۳-تبديل شيميايی CO2 به مواد جامد يا مايعاتی که از لحاظ ترموديناميک پايدار هستند.

اما اين شيوه ها نگرانی هايی ايجاد کرده بود، که مهمترين آنها خطر نشت از مخازن زمينی و همچنين خطر حل شدن مقادير عظيمی CO2 در آب اقيانوس ها و آسيب ديدن اکوسيستم های دريايی بود.

براساس طرح تازه گاز دی اکسيد کربن به عمق 3 هزار متری دريا پمپ شده و سپس زير بستر اقيانوس تزريق می شود.

فشار زياد و دمای پايين در آن عمق، گاز کربن را به مايعی که فشرده تر از آب اطراف است تبديل می کند.

آزمايش ها حاکيست که ترکيب هايی مانند يخ تشکيل خواهد شد که در آن ملکول های آب مانند قفس عمل کرده و ملکول های دی اکسيد کربن را در داخل خود به دام می اندازند.

به گفته محققان به اين ترتيب اطمينان حاصل می شود که گاز در رسوبات به تله می افتد و جای آن به قدری محکم است که حتی شديدترين زلزله ها نمی تواند آن را آزاد کند.